|
| Clary Mastenbroek (Hilversum 1947)
|
 |
"Het is mijn grootste schrikbeeld om roemloos ten onder
te gaan." Deze uitspraak is te vinden in het boek dertig
jaar realisten. Uitgekomen in 1992 ter gelegenheid van het
dertig jarig bestaan van Galerie Mokum. Sinds het verstrijken
der jaren hoeft Clary, die inmiddels in Ierland woont, zich
wat betreft dat roemloos ten onder te gaan geen zorgen te
maken. Haar schilderijen hebben steeds meer zeggingskracht
gekregen. Het zijn de compositie, verfgebruik, de magische
voorstelling die steeds kijkers en kopers weten te boeien.
In 1968 zette zij haar eerste schreden
in Galerie Mokum. Daar leerden kunstliefhebbers haar werk
kennen. Bij haar eerste tentoonstelling was de belangstelling
voor haar werk zo groot dat men twee maanden voor de inrichting
al vroeg het werk op voorhand te mogen zien. Voor de opening
nog maar had plaats gevonden was het werk al uitverkocht.
En het is niet bij deze ene keer gebleven. Clary noemt
zichzelf een magisch realist, schelpen, schedels, skeletten,
vissen, paarden, zijn veelvuldig door haar verbeeld. Naast
de vergankelijkheid zijn er ook andere symbolen terug
te vinden in haar schilderijen. Daarin neemt de vrouw
een heel belangrijke plaats in. Vrouwen hebben volgens
de kunstenaar nu eenmaal een interessant lijf dat past
bij haar symboliek. Ook na het overlijden van haar echtgenoot,
de kunstenaar Wout
Muller, is Clary in Ierland blijven wonen. Zij heeft
samen met hun dochter Tamara (eveneens een zeer geslaagd
kunstenaar) meerdere tentoonstellingen over het werk van
Wout georganiseerd in o.a. Het Jan van der Togt Museum
te Amstelveen en De Buitenplaats te Eelde.
Zij schreef een boek over hun fascinerende
Ierse tuin, die inmiddels een bezienswaardigheid is geworden
en een grote belangstelling geniet. Steeds meer tuin -
en kunstliefhebbers weten het paradijselijke Fairbrook
te vinden. Zie de website www.fairbrook-house.com
|
