Bij het zien van de platte beelden van Guus Hellegers
zei Dieuwke Bakker (eigenaar Galerie Mokum) "Je mag
nooit meer van het platte afstappen." En Hellegers
dacht: "Dat zullen wij nog wel eens zien." Toegegeven
de platte beelden van Guus zijn prachtig. Niet een andere
beeldhouwer kon genade vinden in de ogen van Dieuwke,
alleen zijn beelden vertegenwoordigen een deel van de
Mokum Collectie. Toch had Dieuwke niet helemaal gelijk.
Want ook de meer abstracte beelden die Guus Hellegers
in de latere periode, nadat hij de galerie had verlaten,
vervaardigde zijn van een herkenbare en ontroerende schoonheid.
Na het overlijden van Dieuwke gaf de Stichting Mokum de
beeldhouwer de opdracht een portret te vervaardigen van
zijn galeriehoudster. De wijze waarop Guus haar wezen
heeft verbeeld is briljant. De introverte en extraverte
kant van deze interessante Friezin is tot in de kleinste
details terug te vinden. De ligging van de hand, haar
veranderlijke glimlach om de mond, de haardracht, de houding
van haar mooie benen, de karakteristieke zit en dan die
ogen….dat onzichtbare felle blauw. Het ís
een in brons gegoten Dieuwke, waarin het herkenbare handschrift
van de beeldhouwer goed bewaard is gebleven. Ga hier naar de website van Guus Hellegers.
Bron:
Dertig jaar realisten (1992), Eindredactie: janna van
zon (ISBN 90-71403-02-5)
Literatuur:
Guus Hellegers, auteur: H.R. Heite ISBN 90-6466-0956
Traditie en experiment tekst: José Boyens ISBN
90 62169456
